Majątki wokół Objezierza należące do Turnów wchodziły w skład tzw Klucza Turnów, którego centrum było Objezierze. Ale oprócz pałacu w Objezierzu, Turnowie mieli jeszcze drugą siedzibę w kluczu, dwór w Lulinie.
Pierwszy dwór w Lulinie mógł powstać już w XVI wieku i zbudować miała go rodzina Rostworowskich. Na pewno stał już w 1619 roku kiedy brał w nim ślub Kasztelan Przemęcki Zygmunt Przybylski z Katarzyną Baranowską. Po raz kolejny dwór jest wspomniany w roku 1813 kiedy mieszka w nim emerytowany pułkownik jeszcze Wojska Polskiego, pan Antoni Wojciech Wolniewicz, który wtedy ożenił się w dworze z panią Teresą Świniarską. Dwór luliński pełnił w wieku XIX ważną rolę. Lulin był wsią folwarczną to też dwór był takim urzędem we dla wsi. Z tego też powodu w 1829 roku ślub z panią Karoliną Żołądkiewicz wziął w nim ekonom pan Wincenty Branicki, a rok później pan Józef Jaworski, wójt Lulina (Lulin był wtedy Gminą) z panią Balbiną Pawłowską. W 1840 roku dwór był w posiadaniu pani Anieli Kwileckiej, która w 1848 wyszła za mąż za Wincentego Turno z Objezierza. Od 1864 roku dworem władał ich syn Hipolit, a od 1899 roku jego syn Jan. Pan Jan wybudował na początku XX wieku obecny dwór, a etapami budował park. Musiał być lokalnym patriotą gdyż park miał kształt litery L, składał się z 2 części – dworskiej i folwarcznej, o której powiem osobno. Część dworska była między dworem i folwarkiem, a drogą do Górki. Były tam drzewa różnych gatunków co park wyróżniało. Było tam wiele alejek spacerowych. Z dworu w kierunku parku wychodził taras, z którego państwo schodzili na wędrówki po parku. W 1927 roku Dwór stał się własnością Jana Morawskiego, który wziął ślub z córką Jana Turno, Anną. To oni byli ostatnimi właścicielami formalnie do 1946 roku. A nie formalnie do wojny, gdyż po wojnie Morawscy nie mieli do niego żadnych praw. Dwór przeszedł na Skarb Państwa. Urządzono w nim przedszkole. Powstał także pierwszy sklep w Lulinie należący do Gminnej Spółdzielni Samopomoc Chłopska w Obornikach. Sklep prowadzili najpierw państwo Walkowscy, potem państwo Szawara i na końcu pani Irena Filipowska. Część budynku przeznaczono też na stołówkę dla pracowników Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej, która, zaczęła działalność w 1951 roku. Po kilku latach przyłączyła się do RSP w Nieczajnie, a w 1979 ta przyłączyła się do Rolniczego Kombinatu Spółdzielczego w Świerkówkach. Z czasem pałac opuściło przedszkole, które przeniosło się do dawnej szkoły, która jakiś czas pełniła rolę świetlicy wiejskiej. Z czasem zniknął też sklep, a i stołówka, gdyż mieszkańcy Lulina upomnieli się o swoje właściwości zabrane przez Spółdzielnię przez co ta straciła pracowników. Dziś dwór pełni rolę budynku mieszkalnego.
